Οδοντιατρείο

Αναστασία Παρχαρίδου
Χειρουργός Οδοντίατρος | Γενική και Αισθητική Οδοντιατρική
Τηλ 2310 769674, Καραολή και Δημητρίου 92, Εύοσμος Θεσσαλονίκη

Υπηρεσίες

Η τερηδόνα είναι μία νόσος που δεν έχει ηλικία. Προσβάλλει και τα παιδικά δόντια σε πολύ μεγάλο ποσοστό, αν δεν ληφθούν τα κατάλληλα προληπτικά μέτρα.

 

 

 Οι αλλοιώσεις αρχίζουν πολλές φορές σαν λευκές κηλίδες (τοπικές υποασβεστιώσεις) ή σαν καφεκίτρινες περιοχές.

 

 

 

Αν αφεθούν χωρίς θεραπεία, οι βλάβες αυτές εξελίσσονται και καταστρέφουν όλο και πιο μεγάλη ποσότητα οδοντικής ουσίας, παίρνοντας καφέ και μαύρη απόχρωση.

 

 

Οι εκτεταμένες βλάβες είναι δυνατόν να φτάσουν μέχρι και το νεύρο των παιδικών δοντιών, και, είτε το παιδί πονάει είτε όχι, να δημιουργήσουν προβλήματα στο αντίστοιχο μόνιμο δόντι που δεν έχει φανεί ακόμη στο στόμα.

Ο παρατεταμένος, έντονος και διαρκής θηλασμός μπορεί να προκαλέσει προβλήματα:

 

 

  • στα οστά των γνάθων (προγναθισμό άνω γνάθου, στενή άνω γνάθο),
  • στα δόντια του παιδιού (αυξημένη οριζόντια πρόταξη "πεταχτά δόντια"),
  • στη θέση της γλώσσας (τοποθέτηση της ανάμεσα στα δόντια της άνω και κάτω γνάθου με αποτέλεσμα ανοιχτή δήξη)
  • στην ομιλία του παιδιού

 

 Πως να αντιμετωπίσω το παιδί που θηλάζει το δάκτυλο?

Προσπαθήστε να βοηθήσετε το παιδί σας να σταματήσει την συνήθεια μόνο του:

  • Απλά εξηγείστε στο παιδί γιατί δεν πρέπει να θηλάζει το δάκτυλό του, δείξτε του σε έναν καθρέφτη πως έχουν αλλάξει τα δόντια του και αφήστε το να παρατηρήσει μόνο του τις αλλαγές (τον «κάλο») στο δάκτυλο που θηλάζει. Μιλήστε συγκαταβατικά και με κατανόηση χωρίς υποτίμηση και τιμωρίες.
  • Χαρίστε απλόχερα αγκαλιές, χάδια αλλά και κάποιο αρκουδάκι για αναπλήρωση του αισθήματος ασφάλειας που προσφέρει ο θηλασμός του δακτύλου.
  • Επαινέστε το παιδί όταν ΔΕΝ θηλάζει το δάκτυλο (ή την πιπίλα), αντί να το μαλώνετε την ώρα που το θηλάζει.
  • Ανταμείψτε το παιδί όταν ΔΕΝ θηλάζει το δάκτυλο σε κάποια δύσκολη στιγμή, όπως κατά την διάρκεια της απουσίας σας.

  • Χρησιμοποιήστε ένα ημερολόγιο καταγραφής των προσπαθειών του παιδιού. Κάθε μέρα που δεν θηλάζει το δάκτυλό του κολλήστε μαζί ένα αυτοκόλλητο στο ημερολόγιο. Όταν μαζέψει αρκετά αυτοκόλλητα χαρίστε του ένα δώρο που επιθυμεί.
  • Βοηθήστε το παιδί να μειώσει σταδιακά τις ώρες που δεν θηλάζει το δάκτυλο του, αφήνοντας τελευταίο το χρονικό διάστημα που η συνήθεια είναι πιο έντονη, στα περισσότερα παιδιά το βράδυ.
  • Ζητήστε από την δασκάλα, την γιαγιά, την νταντά να φέρονται ανάλογα.
  • Διαβάστε σχετικά βιβλία: Η Νεράιδα Πιπιλίνα και η Πιπίλα μου (εκδόσεις: MODERN TIMES), Ο Βασιλιάς Δαχτυλένιος και το Δάχτυλό του (εκδόσεις: MODERN TIMES), Η τελευταία Πιπίλα (εκδόσεις: Ρώσση Ε.), Η Πιπίλα του Πάνου (εκδόσεις Μίλητος)
  • Αρκετοί παιδίατροι, οδοντίατροι, δάσκαλοι συμβουλεύουν τους γονείς να χρησιμοποιούν κάποιο πικρό διάλυμα πάνω στο δάκτυλο που θηλάζει το παιδί ή να το δένουν με ταινία για να σταματήσει η συνήθεια. Η προσωπική μας άποψη είναι αντίθετη. Πιστεύουμε ότι η θετική ενίσχυση με τους παραπάνω αναφερθέντες τρόπους είναι πολύ πιο αποτελεσματική.

 

Αν και αυτές οι συμβουλές δεν σας βοηθούν, η οδοντίατρός σας μπορεί να εξηγήσει στο παιδί γιατί δεν πρέπει να θηλάζει το δάκτυλό του, να το ενθαρρύνει να σταματήσει ή και να επέμβει ορθοδοντικά (μετά την ηλικία των 4-5 χρόνων) με την κατασκευή ενός ειδικού ορθοδοντικού μηχανήματος.

 

 

Ποιά είναι η σωστή τεχνική βουρτσίσματος των παιδικών δοντιών;

  • 0 εώς 1 έτους.

Καλό είναι πριν ακόμη το παιδί βγάλει δοντάκια, η μητέρα να καθαρίζει με μία γάζα τα ούλα του μωρού της μετά από κάθε γεύμα. Στην ηλικία περίπου των 6 μηνών που θα αρχίσουν να φαίνονται τα πρώτα παιδικά δόντια, η μητέρα θα εξακολουθήσει αυτήν την συνήθεια καθαρίζοντας και τα δόντια και τα ούλα του παιδιού (είτε με μία γάζα, είτε με ειδικά πανάκια, είτε με απαλές βούρτσες σιλικόνης που κυκλοφορούν στο εμπόριο και μπαίνουν στο δάχτυλο της μητέρας για εύκολη χρήση).

 

 

 

 

  • 1 εώς 3 ετών.

Στην ηλικία του ενός έτους δεν είναι υπερβολικά νωρίς για την απόκτηση καλών συνηθειών. Οι γονείς πρέπει πρώτα να δίνουν στο παιδί την οδοντόβουρτσα, ώστε αυτό να αποκτά σιγά σιγά επαφή με αυτό το αντικείμενα, αλλά να έχει και την αυτοπεποίθηση ότι κάνει μόνο του μία σπουδαία δουλειά, ακόμη κι αν στην αρχή βλέπει την στοματική υγιεινή σαν παιχνίδι.

 


Κάθε φορά, αλλά κυρίως το βράδυ πριν από τον ύπνο τουλάχιστον, πρέπει οι γονείς να έρχονται συμπληρωματικά και να βουρτσίζουν τα δόντια του παιδιού, καθώς στέκονται πίσω του και κρατούν μαζί με το παιδί την οδοντόβουρτσα. Σιγά σιγά το καθοδηγούν να μάθει να το κάνει τελείως μόνο του με τις σωστές κινήσεις. Σε καμία περίπτωση όμως δεν πρέπει να βάζουν το παιδί να ανοίξει απλώς το στόμα του, έχοντάς το απέναντί τους, και να του βουρτσίζουν βιαστικά και παθητικά τα δόντια. Έτσι το παιδί θα μάθει απλά να ανοίγει το στόμα και να περιμένει, δεν θα εκπαιδευτεί στο να φροντίζει ενεργητικά τα δόντια του. Στην αρχή χρησιμοποιείται μία μικρή οδοντόβουρτσα (βρεφική) και χωρίς οδοντόκρεμα (ή με παιδική οδοντόκρεμα σε ποσότητα φακής) μέχρι να μάθει το παιδί να ξεπλένει.

 

Όταν το παιδί μεγαλώσει αρκετά και έχει μάθει τις σωστές κινήσεις βουρτσίσματος, αρχίστε να βουρτσίζετε παρέα με το παιδί. Καθισμένοι δίπλα δίπλα καθοδηγούμε το παιδί στον τρόπο βουρτσίσματος και το ενθαρύνουμε: «… κοίτα τι ωραία που τα κάνεις…».

Στόχος μας στην αρχή είναι να αποκτήσει το παιδί την συνήθεια του βουρτσίσματος και όχι την τέλεια τεχνική. Το σπουδαιότερο είναι να μάθει το παιδί να θυμάται μόνο του να βουρτσίζει τα δόντια του μετά από κάθε γεύμα πρωί, μεσημέρι, βράδυ.

Καθώς μεγαλώνει και οι δεξιότητές του καλυτερεύουν οι γονείς και ο οδοντίατρος θα του διδάξουν και την τεχνική του σωστού βουρτσίσματος. Προσπαθήστε όμως να βουρτσίζετε μαζί με το παιδί. Αποφύγετε να υποκαθιστάτε το παιδί για να είστε σίγουροι ότι τα δόντια έχουν βουρτσιστεί καλά.

 

 

 

Επειδή όλα τα παιδιά βιάζονται όταν βουρτσίζουν, προσπαθήστε να εφαρμόσετε απλούς κανόνες μέτρησης του χρόνου βουρτσίσματος, όπως πχ βουρτσίζω κατά την διάρκεια ενός ολόκληρου τραγουδιού, χρησιμοποιώ μία κλεψύδρα κλπ.

 

 

 

Προσπαθήστε να κάνετε την στοματική υγιεινή μια απλή ρουτίνα. Δεν ωφελεί κανέναν και σε τίποτα να τρομοκρατείται το παιδί με απειλές του είδους «Αν δεν πλύνεις τα δόντια σου θα σαπίσουν…. θα πας στον οδοντίατρο να σου κάνει ένεση…. να σου κάνει σφράγισμα… να σου βάλει μασέλα….»

 

 

Προληπτικές εμφράξεις (sealants)

Τα πίσω δόντια στη μασητική τους μεριά έχουν έντονη μορφολογία με σχισμές, βαθουλώματα και αυλάκια. Σε ένα μεγάλο ποσοστό η τερηδόνα στο δόντι ξεκινά από αυτά τα σημεία επειδή εκεί συγκρατούνται τροφές, σάλιο και μικρόβια. Η πρόληψη της τερηδόνας επιτυγχάνεται με τις προληπτικές εμφράξεις οπών και σχισμών (sealants).

Τα sealants είναι ουσίες που τοποθετούνται στη μασητική επιφάνεια και καλύπτουν τις οπές και σχισμές των δοντιών. Έτσι η επιφάνεια του δοντιού γίνεται πιο αβαθής, γλυστρούν οι τροφές που αλλιώς θα επικάθονταν στα συγκεκριμένα σημεία και προστατεύεται το δόντι από την τερηδόνα.

Οι εμφράξεις αυτές απελευθερώνουν και φθόριο με αποτέλεσμα την ακόμα μεγαλύτερη ενίσχυση του δοντιού. Η τοποθέτηση τους αρχίζει σε παιδιά ηλικίας 4-5 χρόνων έως την ενηλικίωση. Βέβαια, μπορεί να γίνει και σε ενήλικες, εφόσον κριθεί ότι έχουν ευπάθεια στην τερηδόνα. Η τοποθέτηση τους είναι απλή και ανώδυνη, αφού δεν απαιτείται αναισθησία ή το τρόχισμα των δοντιών.

Οι εμφράξεις πρέπει να επανελέγχονται από τον οδοντίατρο μία φορά το χρόνο για να μην εμφανιστεί τερηδόνα γύρω τους.  Εάν στο σημείο εμφανιστεί τερηδόνα θεραπεύεται τοπικά πολύ εύκολα και αυτό γιατί βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο.

 

 

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΦΘΟΡΙΩΣΗ ΔΟΝΤΙΩΝ

Από την ηλικία περίπου των τριών ετών και μέχρι να αλλάξουν όλα τους τα παιδικά δόντια, τα παιδιά πρέπει να εντάσσονται σε προληπτικό πρόγραμμα φθοριώσεων.

Κάθε έξι μήνες ο οδοντίατρος πρέπει να εφαρμόζει ειδικό τζελ φθορίου στα δόντια των παιδιών, το οποίο έχει διάφορες γεύσεις και είναι πολύ ευχάριστο για τα παιδιά. Η εφαρμογή αυτού του τζελ φυσικά δεν δημιουργεί πόνο.  Αντίθετα, γίνεται με την μορφή παιχνιδιού και έτσι τα περισσότερα παιδιά το λατρεύουν.

Η προληπτική φθορίωση των δοντιών βοηθάει στην πρόληψη της τερηδόνας στα νεογιλά αλλά και στα μόνιμα δόντια, ενώ έμμεσα εξασφαλίζει και την ανατολή των μόνιμων δοντιών σε ένα υγιές περιβάλλον χωρίς προβλήματα.

 

 Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, ο οδοντίατρος συστήνει την πρόσληψη φθορίου με χαπάκι (σαν καραμέλα).  Αυτό γίνεται όταν το παιδί εντάσσεται σε ομάδα υψηλού τερηδονικού κινδύνου ή/και όταν το παιδί δεν είναι συνεργάσιμο σε άλλες μορφές φθορίωσης.  Την δοσολογία και την συχνότητα λήψης την ρυθμίζει φυσικά ο θεράπων οδοντίατρος.

 

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι ενήλικες γενικά (πρέπει να) προσλαμβάνουν φθόριο από την διατροφή τους (νερό και τροφές) και από τα είδη στοματικής υγιεινής που χρησιμοποιούν (στοματικό διάλυμα, οδοντόκρεμα). Έτσι, μόνο σε ειδικές περιπτώσεις εφαρμόζουμε οδοντιατρική φθορίωση των δοντιών και αυτό γίνεται συνήθως με υλικά υψηλής συγκέντρωσης φθορίου με τοπική χρήση. Κάποιες φορές επίσης συστήνουμε ειδικές οδοντόκρεμες με υψηλή συγκέντρωση φθορίου, σε άτομα υψηλού τερηδονικού κινδύνου. Μία συζήτηση με τον οδοντίατρο θα σας λύσει την απορία αν είστε ένα από αυτά τα άτομα.

 

 

ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΧΩΡΟΥ

Όταν για κάποιον λόγο γίνει πρόωρη εξαγωγή ενός νεογιλού δοντιού και το αντίστοιχο μόνιμο χρειάζεται ακόμη πολλούς μήνες για να ανατείλει, τότε τοποθετούμε μία ειδική κατασκευή διατήρησης χώρου. Με αυτόν τον τρόπο, ο χώρος στον οποίον είναι να έρθει το μόνιμο δόντι δεν κλείνεται από τα παρακείμενα δόντια και έτσι δεν διαταράσσονται οι φυσιολογικές θέσεις των δοντιών ώστε να υπάρχει στο μέλλον ανάγκη για ορθοδοντική θεραπεία.